1911’de yayımlanan Siyah Gözler, âşık bir erkek tarafından sevilen ve ilişkide çok da etkin olmayan kadın kalıbını tersyüz eden bir anlatı. Cemil Süleyman bu kısacık romanda, tutkulu bir kadının saplantılı duygularına odaklanırken erkeği arka planda bırakarak çağının ötesine geçmeyi başarıyor. Toplumsal baskıların gölgesinde yaşanan bu ilişkide arzudan kuşkuya, kıskançlığa

uzanan “hummalı” marazi aşkın anlatımındaki başarı, bir dönemin ünlü romanı Siyah Gözler’i günümüze de taşıyor.

“Anlıyor musun, kıskanıyorum. Bir deli gibi, bir çılgın gibi

kıskanıyorum. Bu gözleri, beni deli eden, çıldırtan bu güzel gözleri,

bu siyah gözleri kıskanıyorum… Onlarda bir başka hissin, bir başka

hayalin gölgelerini görmek istemem. Onlarda yalnız ben yaşamak,

yalnız ben ölmek isterim…”